0 Comments

ย้อนรอยหนังทำเงินประจำปี 1975เรื่องที่พลาดไม่ได้ในยุคนั้น เห็นจะหนีไม่พ้น Jaws
สุดยอดภาพยนตร์ทริลเลอร์-สยองขวัญ ของพ่อมดฮอลลีวู้ด สตีเว่นสปีลเบิร์ก ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายของ ปีเตอร์ เบนซ์ลี่ย์
ก่อนสร้างรายได้ถล่มทลายภาพยนตร์เรื่อง Jaws กล่าวถึงเรื่องราวของฉลามกินคนที่มาโผล่แถบหาดอมิตี้
ในช่วงที่กำลังจะจัดงานประจำปี ทำให้ มาร์ติน โบรดี้ (รอย ไชเดอร์) หัวหน้าตำรวจอมิตี้, แซม ควินท์ (โรเบิร์ต ชอว์)
นักล่าฉลามมือฉมัง และ แม็ตต์ ฮูเปอร์ (ริชาร์ด เดรย์ฟัสส์)นักวิทยาศาสตร์ผู้มีความรู้เรื่องธรรมชาติของฉลาม
ต้องร่วมมือกันหยุดเหตุการณ์นี้ ตลอด 124 นาที ในภาพยนตร์เรื่อง Jaws
เต็มไปด้วยความสนุกตื่นเต้น แม้ช่วงแรกจะปูพื้นนานไปหน่อย แต่นั่นก็เพื่อให้ผู้ชมเข้าถึงสิ่งที่หนังกำลังจะถ่ายทอด
ก่อนจะบีบเค้นอารมณ์ถึงขีดสุดในช่วงครึ่งหลังของหนังที่เข้าสู่บท แอ๊คชั่น-ผจญภัย เต็มรูปแบบ
โดยเฉพาะดารานำชายทั้ง 3 คน ที่ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม
แต่คนที่โดดเด่นที่สุดต้องยกให้ โรเบิร์ต ชอว์ ในบท แซม ควินท์ นักล่าปลาฉลามผู้มีคาแรคเตอร์เหมือนกับ กัปตัน Ahab
จากวรรณกรรมคลาสสิกเรื่อง Moby Dick ฉากเด็ดคือตอนที่ แซม ควินท์
เล่าถึงเหตุการณ์ที่ได้พบเจอกับฝูงฉลามขาวเป็นครั้งแรกหลังเกิดอุบัติเหตุบนเรือ USS Indianapolis ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ที่ผสานการโชว์รอยสัก,เรื่องเล่าลุ้นระทึก,การร้องเพลงป่อนคลายอารมณ์ และ ฉลามบุกเอาไว้ในฉากเดียวกัน
นอกจากนี้ ความชาลฉลาดของ สตีเว่น สปีลเบิร์ก ที่ช่วยให้ Jaws กลายเป็นภาพยนตร์ที่กวาดรายได้ไปเกือบ 500
ล้านดอลลาร์ จากการเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาทั้งที่มีทุนสร้างแค่ 9 ล้านดอลลาร์ คือตัวฉลามวายร้ายของเรื่อง ซึ่ง สตีเว่น สปีลเบิร์ก
แทบไม่ให้ผู้ชมได้เห็นภาพของเจ้าฉลามยักษ์จนกระทั่งฉากไคลแม็กซ์สุดท้ายของเรื่อง แต่ใช้ฉาก Long take
ใต้น้ำผสานเข้ากับเพลงประกอบระดับตำนานของ จอห์นวิลเลียมส์ ที่สามารถเรียกอารมณ์ลุ้นระทึกได้อย่างน่าทึ่ง
นั่นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกใจที่ Jawsจะมีชื่อเข้าชิงรางวัลมากมาย ก่อนจะคว้าออสการ์
สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม, สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม และสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม น่าเสียดายที่พลาด
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เช่นเดียวกับรางวัลลูกโลกทองคำ
อย่างไรก็ตาม การประสบความสำเร็จของ Jaws ก็ดีพอให้ สตีเว่น สปีลเบิร์ก แจ้งเกิดเต็มตัวในฐานะผู้กำกับ
ก่อนจะฝากผลงานดีๆ เอาไว้มากมายบนแผ่นฟิล์มจนได้รับการขนานนามให้เป็นพ่อมดแห่งฮอลลีวู้ด
เหมือนที่ โรเจอร์ อีเบิร์ต นักวิจารณ์ผู้ล่วงลับ ก้มหัวซูฮกว่า สตีเว่น สปิลเบิร์ก
เลือกวิธีทำให้คนดูกลัวด้วยการสร้างความสงสัยจนเกิดความกลัวแทนที่จะจู่โจมคนดูด้วยฉากระทึกจนทำให้ตกใจกลัว
ซึ่งนับว่าเป็นการเล่าเรื่องที่ฉลาดและทำให้หนังมีคุณค่าในตัวของมันเอง

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *